Kivircik saclı kızdan notlar...

Askin mi benim mi gozum kor...

2009-12-25T08:30:00.003+02:00

35 yasindayim ve bugun sunu farkettim.Ask benim icin , nereye dogrulttugumu bilmedigim bir silah gibiymis , ben tetigi cekiyorum karsimdakini vurmaya calisiyorum ama bakmisim , arkamda hic farketmedigim biri olmus....:)

90'li yillar ...cok farkinda degilim genc kiz oldugumun ...nedense en yuksek daga kim cikacak , en derin magaraya kim girecek yarismasinda zannediyorum kendimi.O yuzden de erkeklerle iliskim kanka vari.Iki cok yakin erkek arkadasim var.Birlikte cok egleniyoruz ve biri (burada A diyelim) bir gun caseretini toplayip duygularini ifade ediyor ama ben kankaliktan sevgililik moduna gecemiyorum .Belki de bu yuzden diger arkadasla (B diyelim) daha yakin oluyorum ve bundan iki uc yil once aradan 15 yil gectikten sonra B "asil ben senden cok hoslanmistim ama soyleyememistim" diyor...

2000'li yillar , deli gibi asik olmusum ve issiz adam sendomu bana da carpmis.Ayrilik sonrasi her cumartesi sirf evde yanliz kalmayayim diye bir arkadasima gidiyorum birlikte kahvalti ediyoruz ve ben surekli nasil ask acisi cektigimi ve onu ne kadar ozledigimi anlatiyorum.Aradan yaklasik bir yil gectikten sonra beynini yikadigim arkadas "yeter , esas ben senden hoslaniyorum" diyor.Haydaaa , ne ara oldu?

Yine ayni donem , bir baska arkadasiminda beynini yikiyorum ask acisi ile .O da ben kendimi iyi hissedeyim diye yemekler yapiyor .Ay ne kadar iyi bir insan derken ,orada da silahin patladigini anliyorum.

Cok buyuk ironi bu...Hayatin komik bir sakasi...Askin gozu kordur derler ama bu baska bir korluk...Acaba silahin ucunun nerede oldugunu bilseydim daha farkli olur muydu...

Kurgu bebek...

2009-12-17T19:53:00.004+02:00

Gecen gun bir arkadasimin bir davetine gittim.Uzun zamandir kimseyle gorusmeyen ben yaklasik 30 kisilik bir grubun icinde buluverdim kendimi.Yas ortalamasi benimle asagi yukari ayni olan bu grupta en buyuk ortak yan , buyuk cogunlugun issiz olmasi idi.Algida secicik olabilir , bilemiyorum ama bu ara benim yasitlarimin cogu ya isten ayrilmis ya da ayrilmasi rica edilmis (!) ,ki bu kisilerin buyuk kismi , kollejlerde okumus , kariyerinde duslenen yere gelmis kisiler...

Peki ne oluyor bu 35-40 yaslarindakilere...ekonomik kriz mi? 2001'de de buna benzer bir durum olmustu ama cevremdeki issiz herkes hararetle yeni is aramis ve en yakin zamanda da islerini bulmuslardi.Simdi baska bir hal var ; sanki simdiye kadar kurulmus bir bebek gibi , kendine gosterilen her hedefe tipis tipis kosan bizlerin kurgusu bitmis ve simdi nereye gidecegimizi bilmiyoruz.Hep ayni konusmalar , "tekrar o kurumsal hayata donmek istemiyorum"."Baska bir sey yapmak istiyorum!".

Ben de bu guruhun icinde oldugum icin ne yasandigini tam olarak bilmiyorum.Sanirim , bize gosterilen hedeflerin artik bizi tatmin etmedigini anladik. Belki de artik cocukluk hayallerimize geri donme zamani, eskiden burun kivrilan mesleklerin esasinda bizim tutku ile yapabilecegimiz seyler oldugunu kesfetme zamani...

Tek bildigim , artik o kurulan bebek , ne kadar kurarsaniz kurun iki adimdan oteye gitmiyor o kurgu ile...

E be komsum!

2009-12-10T15:08:00.004+02:00

Camdan disari bakarak telefonla konusuyordum."Anaa! o ne?" oldum. E be komsum ! Paraya kiyip gecen sene yilbasi agaci , susleri aldim.Isil isil sikir sikir susledim.Hatta herkese inat kasimda kurdum agacimi , yaktim isiklarimi bi de cay demledim.Ama sen bu muhtesem sevimli noel baba ile yiktin gecirdin beni...Oldu mu? Cok guzel olmus , cok begendim.

Canan Berber sergisi

2009-11-25T19:10:00.007+02:00

Gecen hafta cok begendigim yukaridaki ve profilimdeki resmin sahibi bir ressamin sergisine gittim.Eger ressam olsaydim aynen boyle resim yapardim diyecegim , bana coook yakin olan resimleri var Canan Berber'in.Canan Berber ve resimleri hakkinda surayi tiklayarak daha cok bilgi edinebilirsiniz.Resim sergisi Nisantasindaki City'in icindeki Lebriz sanat galarisinde.Hala devam ediyor mu bilmiyorum yanliz.

Bu arada ilk yilbasi agacini kuran odulumu aldim:)

Usta , burada bi suru yarim is birakmissin...Birak daginik kalsin!

2009-11-01T10:16:00.010+02:00

Aklimdan bi suru konu geciyor gunlerdir , bloga yazi yazmak istiyorum ama bi turlu kafami tam toplayamiyorum.Bu yazida da belli bir konu , bir tema , sekil ve duzen yoktur, alicilarinizin ayarlari ile oynamayiniz...:)

Ne ara yazdi , ne ara kis oldu anlayamadim.Ben mi zamani hizli yasiyorum yoksa evde oturunca zaman mi hizli geciyor? Gerci dun yagmur cok hosuma gitti , eski evlerdeki gibi , camin onune sandalyemi cekip sokagi segrettim.Camdan disariyi segrederken tespit ettiklerim; bizim caddede araba parketmek zormus , bi tek ben zorlanmiyormusum , hem yol kenarindaki demir cubuklardan arabayi korumak hem de trafigi durdurmamak zor zanaatmis...Bi de hala su kepenkleri hep kapali evleri pek merak ediyorum , karanlikta icleri daralmiyor mu? Yoksa useniyorlar mi acmaya? Yan apartman komsum olan Ipek Tuzcuoglu'nun kepenklerinin kapali olmasini anliyorum da , herkes mi unlu? Yoksa ben mi cok teshirciyim, tum gun perdelerim acik?

Gecenlerde canim kabak tatlisi cekti , pazardan iki dilim soyunmus kabak alip pisirmeye karar verdim ve bir arkadasimin annesinden de tarif aldim.Kabaklara seker koy bi gece beklet o suyunu salar dedi.Aynen oyle oldu ancak , kabaklarin suyunu salmasina heyecanlandigimdan gereginden fazla seker eklemisim , serbet oldu:))Siz siz olun , hersey kivaminda guzel!

Bu sabah , is bakmak ve dedikodu okumak icin gazete aldim.Is ilanlari olan bir gazetede , facebook ve blog sayfalari sizin kariyerinizi etkileyebiliyor yaziyordu.Son bulundugum firmada inceden bunu sezmis ve onlara gore gereginden fazla internet canavari oldugumu anlamistim.Ama hala icim almiyor gizli sakli olmayi.Yahu calmiyorum , cirpmiyorum niye saklaniyorum?!Bilmiyorum , burayi cozemedim ...Bu bana is dunyasinda iki kisi olman gerekiyormus hissi veriyor ,iste ciddi ve karizmatik, evde dogal ve siradan.Bilemedim...su kurumsal dunya kocaman bir canavar gibi gozukuyor gozume...

Neyse! Guzel bir pazar gununu boyle bozmayalim!Utu kokusu(!) olmayan , kek ve pogaca kokulu evlere!:)

Ilk bulusma kazalari:)

2009-10-19T23:58:00.005+03:00

Gecen gun birine anlatirken cok komik ve hatirlanasi seyler oldugunu farkettim , ilk bulusmada yasanan aksiliklerin ve olaylarin.Iste aklima gelen uc bes tanesi:

Universitede ders sonrasi bi yerlere gidelim diye konustuk.Arabam var dedi.Ben de zevzekim ya " Aaa yoksa Fiat Bis mi araban?" dedim.(O zamanlar ogrencilerin Fiat Bis gibi kucuk arabalari olurdu) . O sirada bir mercedesin onunde durduk ve kapiyi acti. Derin bir sessizlik oldu...

Ikimizde Ankara'dan yeni tasinmistik Istanbul'a.Ikimizde Istanbul'u bilmiyorduk.Profilo Alis Veris Merkezine sinemaya gitmeye karar verdik ancak o sene ozel bir indirim kampanyasindan dolayi iceri adim atmak mumkun degildi , geri donmek zorunda kaldik ve zincirlikuyu ile gultepe arasinda kaybolduk.O beni tam tanimiyordu ben de onu.Derin bir sessizlik ve gerginlik oldu.Ikimizde stres olmadigimizi gostermek icin ciddi caba harcadik , bildigimiz bir yol bulunca ikimizde bir "hoh"cektik.

Bulusmaya gelmedi , aramama ragmen telefonu acmadi.Ben de ekildigimi dusunerek eve donus yoluna gectim.Yoldan aradi, Cemil Cicek ile gorusmesinin cok uzun surdugu o yuzden telefonu acamadigini soyledi.O aksam bi suru sey anlatti.Bi de astronot oldugunu soyledi ve bana bir astronot kiyafetli fotografini gosterdi.Icimden "hadi len!" dedim.Ertesi gun Murat Birsel'in programinda konuktu:))

Hala ask var mi?

2009-10-10T16:20:00.003+03:00

Bu sabah eksi sozlukte dolanirken, yorumlardan bugun icin ideal film olabilecegini dusunup 20 dakika icinde giyinip yukarda afisi olan "askin 500 gunu" filmine gittim.Sicagi sicagina dusuncelerim sunlardir:

Artik Amerikan filmlerinde de Avrupa filmlerindeki gibi , siradan sokaktan tipler kullaniyorlar boylelikle film daha bir samimi oluyor , bunu cok begendim.
Filmde Wii oynanan bir sahne vardi.Vay be! dedim , artik Wii filmlere bile girdi , yaslaniyorum!!!
Karakterleri siradan sokaktan insana benzetmek filmi dogal ve inandirici kilmis ama hala filmin sonunu "uzulmeyin hep umut var!" diye bitirmelerinden nefret ediyorum , bazen hic de oyle olmuyor!
Filmi nasil ozetlersin derseniz? Kadinlar adina sunu soylebilirim, biz yanlizligimizi doldurmak icin birilerini "seceriz" sonra daha iyi birini bulunca onun "kismetimiz" olduguna inaniriz ve inandiririz.Erkeklerde boyle bi sey yapabiliyor olabilir ; onlar kendileri soylesin.

Ekstra notlar:

Bu ara havanin ne cok sicak ne cok soguk olmasina bayiliyorum.Yarin ve pazartesi daha da guzel olacakmis
Dun Zeytinoglu cad.'den Bebege oradan Asiyan'a , Asiyan yokusundan eve yurudum.Yoruldum ama muhtesem yerler gordum , ne garip yerlerde ne guzel evler var su Istanbul'da.

Son gunlerde...

2009-10-08T10:04:00.004+03:00

Guney Afrika'da ve Dubai'de calistigim iki arkadasimla karsilastim.Sirketin yarisi neredeyse istifa etmis.Herkes bi yerlere dagilmis.Orada yasadigim gunler ne kadar yakin ve ne kadar uzak geldi.Hayatta insan bazi kararlari verirken mantikla , akilla neyin dogru oldugunu bilemiyor sadece kalbi ne derse o dogru oluyor.

Cok eski dostlarimi bulmus gibiyim.Ankara'da yasadigim zamanlarda Radyo ODTU'de program yapan Ege Kayacan , artik TRT Ankara radyosunda "Beraber ve Solo sohbetler" diye bir program yapiyor.(Ankaralilar 105.6'dan, diger sehirlerdekiler http://www.trt.net.tr/ adresinden her gun saat 18:00-20:00 arasinda dinleyebilirler)

Ege ile ayni yastaydik ve onu ve arkadaslarini dinlerken , burada Ankarali olmayanlarla ya da benim donemimden olmayanlarla yapamadigim sohbeti hatirliyorum ve cooook hosuma gidiyor.

Domateslerim cherry domates buyuklugune geldi ancak kizarmiyorlar, ne yapmaliyim?

Can Dundar ve beklentilerim(iz)...

2009-09-20T19:25:00.005+03:00

Hurriyet gazetesinde calisan bir arkadasim aracigi ile ogrendim, Can Dundar'in bir kadinla opustugunu. Ben Can Dundar'i bosandi zannediyordum;"Eee , ne var bunda?" dedim. (Gerci evli olsa da "eee ne var bunda?"). Sonra ozellikle Haberturkde olmak uzere ard arda haberler patlamaya basladi , bende medyadan takip etmeye.Megerse Can Dundar'a ne anlamlar yuklemisiz toplum olarak....

Hergun dizilerde , magazin programlarinda segrettigimiz sahneyi Can Dundar yasayinca , papaz yapmiscasina "inanamadik".Oysa o bizim beyaz atli prensimiz , askin sevgi ile sonsuza kadar var olabilecegini ispatlayan kahramanimizdi...Simdi o kalemiz de dustu...ne yani , sonsuz ask yok muydu ? mutlu evlilik yok muydu ?..:)

Ve simdi "inanmayi" istedigimiz bir seyi yikan birini taslayip uste cikmaya calisiyoruz . Bizim kotu giden iliskilerimizden ve evliliklerimizden de o suclu bence:)

Sonbahar icin bir sarki...

2009-09-11T18:09:00.004+03:00

Nasil oldu birden...bundan bir iki hafta once , acaba tekrar denize gidebilir miyim diye dusunurken , bugun coraplarimi giymis , camdan yagmuru segrediyorum hatta Safiye abla gelir gelmez , yorgana terfi edecegim .

Icim biraz buruk , ne yalan soyleyim henuz hazir degilim kazak giymeye .

Iste size sonbahar icin super bir sarki, tam yagmur yagarken dinlemelik...

Firekites - AUTUMN STORY - chalk animation from Lucinda Schreiber on Vimeo.

2009-09-11T08:55:00.002+03:00

Dubai'de yasarken bahceli ev olduguna gore kesin domates -biber yetistirmeliyim demistim , havanin ne kadar sicak olabilecegini unutarak ve tohumdan domates biber fideleri yapmistim bir suru.Hatta o kadar cok olmuslardi ki , bana fazla bunlar diyerek baska bir komsumla paylasamak istemistim.Ingilizce bilip bilmedigini su gun itibari ile bile bilemedigim Hintli bahcivana "springs 15'deki Abdullaha bu fideleri gotur " diye kelime kelime anlattim o da "tamam" demisti.Eve dondugumde fidelerin springs 15'e gitmek yerine 15'li gruplar halinde yeniden dikildigini gorunce ne diyecegimi bilememistim...:)

Oradaki domates yetistirme maceram , bahcivan , hava kosullari ve sahanin camur olmasi (!) nedeniyle yarim kalmisti.Simdi Akatlarda 4. katta bu macerama devam ediyorum.

Bu sefer bir yol ileri gittim.Hatta bu sabah minicik domateslerimle karsilastim.Ne guzel bir hismis bu!Hadi bide kizarirsaniz , kasimda balkonundan domates yiyebilen biri olacagim!:)

SEVIYORUM:)

2009-09-04T16:00:00.003+03:00

Koca evde , kucucuk balkonu bahcem zannedip bi suru cicekle doldurmayi
Cicek acan domates fidelerinden gercekten domates cikip cikmayacagini merak etmeyi;)
Disarda baslayan mantolama islemi icin yapilan iskelede iscilerin nerede oldugunu tahmin edip ona gore evin o tarafinin perdelerini acmayi
Munih'te gittigim mulakatin stresini atmak icin aldigim kucuk mumluklari

SEVIYORUM:)

Kendime kucuk bir hatirlatma...Iki kucuk mavi kurdele:)

2009-09-04T11:04:00.004+03:00

Hani eskiden cizgi filmlerde bir seyleri hatirlamak icin parmaga ip baglanirdi. Ben de bu yaziyi kendime kucuk ama onemli bir hatirlatma olarak koyuyorum.

Bu iki mavi ip bana kendimi her halimle sevip oldugu gibi kabul etmem gerektigini hatirlatsin.

Kivircik sacli kiz dikis dikmeyi ogreniyor:)

2009-08-29T22:33:00.006+03:00

Dun facebook'da, yaklasik 15 yil once elin Aladaglarinda koyun koyuna yattigim , saatlerce yurumekten sisen parmaklarimiza bakip saatlerce gulustugumuz dagciliktan bir arkadasim buldu beni.

Offf ya , "cahil cesurdur " sozu ne kadar dogru bir soz.Kisin el ayak kesen sogugunda Nigde'ye gidip karda yatip , annelerimizin ordugu kazaklarla dagcilik oynamak gercekten de cahillik ya da delilik gerektiriyormus.Oyle soguk olurdu ki , ayakkabilarimizin bagciklari donar ve onlar acilana kadar ayakkabimizi giyemezdik...."Bagcik bu , donar!" diye yorgunlugun etkisiyle egitmenimize bagirdigimiz o gunlerde ; en cok guldugumuz konuydu bu cumle ...gerci hala da gulumsetiyor beni:)

O gunlerdeki halimle simdiki halimi kiyaslayinca garip bir sey hissediyorum.Simdi dikis dikmekten aldigim keyif , o zamanlarda her zirvedeki manzarayi merak eden haliyle ayni.Hatta beni 10 -15 yil oncesinden taniyan arkadaslarim bu halime inanmiyorlar.

Iste uzun zamandir yapmayi istedigim hayalini kurdugum Laptop cantasi...Bir iki hafta once Eminonu civarindan aldigim ince bir kumasla , carsaf ve yastik dikerek , dikis makinama alismaya calistim.Sonra cesaretimi toplayip Besiktas'dan kumas ve gerekli malzeme alis verisi yaparak , kendimi laptop kilifi dikmeye adadim.Bu konuda maddi ve manevi destegini esirgemeyen Ece'ye tesekkuru bir borc bilirim.

Sizce de cok guzel olmamis mi?

Dubai ramazanlari

2009-08-24T19:37:00.003+03:00

Bana bazen cooook uzun zaman onceymis gibi gelsede , yaklasik bir yil once Dubai'deydim.Aklimda nedense oradaki Ramazan gunleri kalmis: sokakta bir seyi alenen yiyememe , siyah perdelerin arkasinda ogle yemegi yeme , ofisin kafeteryasinin paravanla kapatilmasi falan.Sanki burada da boyle olacak diye bir his kalmis icimde .

Bu sebepten midir bilmiyorum, ramazan basladigindan beri evden cikmiyordum.Pazar gunu , pogaca ve gazete almaya cikinca , benim gibi parmak arasi terligi ve ev kiyafetiyle ekmek ve gazete almaya cikanlarla karsilastim.Rahatladim...

Kendime sasiriyorum, niye bu kadar Dubai ramazanlarina alismisim ki...

Yaslanmisim...

2009-08-22T09:12:00.005+03:00

Eskiden muzik dinlemeyi ,ozellikle yeni muzikler bulmayi cok severdim.Hatta o zamanlarin teknoloji oyuncagi ICQ araciligi ile bir suru muzik severle konusur , onlarin neler dinledigini kesfetmeye calisirdim.

Bi ara o kadar muzige yuklenmisim ki , bir erkek arkadasimla sadece sarkilar araciligi ile mesaj verirdik birbirimize ... (pek gencmisim!:)Neyse!

Uzun zamandir muzik konusunu unutmustum hatta hic bir sey dinleyemiyordum.Ta ki bir iki gun oncesine kadar bir sarkiyi , ilk dinleyisimde begendim."Yasasin , hayata geri donduum! " dedim.Power FM her dakika caliyor zaten.

Eski aliskanligim olarak sozlerine bakmak istedim, bu sarki ne anlatiyordu.Okudum , bir daha okudum...Acaba ingilizce de mecazi anlam mi kullandilar diye dusundum ...Bir kac arkadasima sordum ; "evet , sarki sozleri artik boyle!" dediler.

Yaslanmisim...eskiden , ruh guzelliginden , gozlerine bakmaktan bahseden sarkilar simdi yatak odasindaki pozisyonlari anlatiyordu.Hmmm...yaslanmisim....

Merak edenler icin parca Milow diye bir adamin Ayo Technology diye bir parcasi.Sarkinin sozleri haric melodisine bayildim ama...

Bir kus olsam...

2009-08-20T12:58:00.005+03:00

Yaklasik 10 yil boyunca sabah 9:00 ya da 8:30'da iste olup aksam 6:00'dan sonra isten ciktim.Bu sure boyunca sehirde herkesin benim gibi ofislerde calistigini farzettim , disarda da bir hayat olabilecegini yok saydim:)

Valla son zamanlarda gordum ki , bal gibi de , sabah 9'dan aksam 6'ya kadar hayatin tadini cikaranlar var disarida...

Sermin'in Galata'da oturmasi sebebiyle daha once turist gibi Galata kulesini gezmekten oteye gitmedigim Galata (Tomtom ) mahallesini kesfetmeye basladim. Vay canina! Bambaska bir dunya var orada.Bi yanda NOA diye odullu ve cok luks bir restoransyon bir tarafta yikilan binalarda yasayan asil mahalleli.7/24 yasayan bir halk , kimin ne zaman uyudugunu kestirmek pek mumkun degil.Maddi gelir icin bir arastirma yapilsa en zengin ile en fakir yan yana oturuyor bile olabilir.

Sermin'le favorimiz Galata kulesinin dibindeki Ceneviz kahvesi.Cayi ve nargilesi meshur , bi de efil efil ruzgari.Siz simdi benim de orada demli cay ictigimi saniyorsunuz ama orada "oralet" oldugunu kesfettigimden beri "oralet" iciyorum:))

Gecen Pazar gunu Sermin'le , park'dan cikista es kaza Beyoglu Sokak senliklerine rastladik.Programda neler olduguna bakinca "atesli POI " gosterisine takildik ikimizde.POI atesle yapilan bir dans diye cok basitce tanimlayabilirim.Gorsel olarak cok etkileyici , fotograf sanatcilari icin inanilmaz bir sahne. Gercekten etkileyici bir gosteriydi, bi kac aksaklik oldu ama sonucta bu sokak gosterisi , her an hersey olabilir.Coook keyif aldim o gunden...

Ertesi gun , ayaklarimiz Beyoglu sokaklarinda ordan oraya kosturup su toplamasina ragmen Pierre Loti'ye kahvaltiya gittik. Pierre Loti efil efildi , kocaman ekmek arasi tostlari gozunun yasina bakmadan govdeye indiriverdik.Gazatelerin magazin sayfalarini okuyup zihnimizde bir tane bile ciddi bir sey birakmayip tekrar yola dustuk.Eyup mezarliginin icinden mezar taslarindaki yazilari okuyarak Eyup'e indik.Bu arada Eyup mezarligi benim en sevdigim mezarlik.Hele Ankara'daki mezarliklarla kiyaslanirsa ...Burasi sanki yasiyor gibi , icinden insanlar , cocuklar geciyor.

Ertesi gun ise, ise birlikte girdigim ve sonra da bi sekilde kopmadigim 'sex and city' kizlari diye nitelendirdigim her birimizin karakteri birbirinden apayri arkadaslarimla Cihangir'de kahvaltiya gittik.

Burasi da bambaska bir dunya, her kose de bir sanatci , bir oyuncu var. Sohbetler hep senaryo , cekim uzerine sanki.Beni en cok etkileyen evlerin manzarasiydi.Kiralara soyle bir goz ucuyla baktim.Sadece "yuh!" diyorum...

Cihangir'de Van Kahvalti evindeki kahvalti...

Cihangir'deki bir evin manzarasi...

Pierre lotti...

Gizli asklar:)

2009-08-11T23:37:00.004+03:00

Bazi sabahlar Bebek'e yuruyuse gidiyorum ; donusu, Asiyan yokusundan yapiyorum.Asigim o yola , ozellikle de Bogazici universitesinin Kale kapisina yakin olan tasli daracik yola.Her seferinde burayi yuruyerek geceyim diyorum ama kismet olmuyor.Belki bi gun yurur hem de fotografini cekerim.Haaa , bi de firsat olsa da hayatimin bi doneminde Hisar ustundeki hem deniz hem orman manzarali evlerden birinde oturmak istiyorum...

Bu aksam televizyonda Gripin'i gordum.Dubai'deyken , "sensiz Istanbul'a dusmanim " sarkisini bagirta bagirta dinlerdim , asik oldugumu burada itiraf ettigim canim arabamda.Ozluyom , pajeromu...Kirmizi arabama caktirmiyorum ama 1.6 beni kesmiyor, 3.8'i gorunce...Bi gun , tekrar pajerom olacak:)

Insan 35'inden sonra kendini tanimaya baslar mi?

2009-07-28T11:49:00.006+03:00

Bu ara hayatim "tatil" ama herkesin "tatil" diye bildigi bir haftanin bir kismi ailemle Ege kiyilarinda yazlikta , bir kisminda ise Alacati'da gecti.

Tatilin aile ile olan kisminda niyetimi ( anne ve babamla ilgili aynaliklarimi calismak) cebime koyup eskiden tarla ortasi olan "dutun dibinde" inip annemlerle bulustum.Niyet etmistim ya ; ailem , cevre el kol olup bana tum aynaliklarimi gosterdi.Aynalik nedir diye soran olursa , kisaca baskasini tanimlayip kendinizce itham ettigimiz hersey "sizsiniz"."Hadi canim!" mi diyorsunuz ,soyle bir dikkatli bakin ve siz hic mi o tarif ettiginiz gibi yapmadiniz.En azindan bi kez:))

Neyse!Konuyu dallandirip budaklandirmayayim.Bir kac gun dirensem de aynaliklarimin listesini cikardim."Caliscam soz!" diye yanima aldim.Simdilik bir tane aynada oyalanip duruyorum.Hafif miz miz bir ogrenciyim sanirim:)

Bu arada , evren cok guzel bir supriz de hazirladi.Bundan yaklasik 20 yil once bu yazliga tasindigimizda ben 16-17 yasindaydim.Ve o zamanlar " gizli yediler" gibi , daha once bir kac macerami ismim ile olan blogumda anlattigim bir yazlik grubum vardi.Iki kiz iki oglan.Oglanlardan biri Kanada'dan tatile iki kucuk oglu ve esi ile gelmis.Yillaaar sonra yuzyuze gorusuyorduk ve daha once binbir macera yasadigimiz sahilde o cocuklu ben de kendimce yol almis sekilde karsilasmistik.

Once cocuklardan , sonra evlilikten bahsettik.Onun " karim beni kandirdi?" cumlesi hem komik hem de dusundurucu geldi.Yok yok, oyle aldatma olayi degil.(Gerci aldatmanin tanimi , illa yatakta yakalamak midir , o da tartisilir...) Mesele suydu, T. ile esi evlenmeden once birlikte bisiklete binmisler, yuruyusler yapmislar, doga sporlari denemisler esi de bunlari yapmaktan cok hoslandigini ifade etmisti.Fakat evlendikten sonra durum degismis , esinin o tur aktivitelerden cok da hoslanmadigi ortaya cikmisti.Bu degisim de olabilir , yani o donemler onlari yapmayi sevip simdi hoslanmayabilir ( bkz. ben .Daha once her doga sporunu denemeye calisan ben , simdi segretmiyorum bile) ya da o donem evlenmek icin "mis gibi" yapmistir.Her ikisini de yasadim.Sevgilime hos gorunmek icin , hic "south park" sevmeme ragmen seviyormus gibi yaptim.Diger ornegi ise zaten yukarida yazdim.Esas soylemek istedigim su ya da bu sebeble 5 yil ya da 10 yil once evlendiginiz kisi ile hala ayni yolda yurumek ne kadar da buyuk bir zanaat...

T. ile sohbetimiz de ikinci kendimle ilgili farkettigim sey , o yazlik grubunu bir araya getiren seydi.Hepimizin elinde o yaslarda bir "yapilacaklar listesi "vardi. Dagcilik yapilacak, Afrika'ya gidilecek, dalis yapilacak falan falan...Mesela bir sene bu arkadaslarimdan ikisi , hem dalis hem de parasutle atlama yapmislardi...Ne buyuk olay:))

Sonra yollarimiz ayrildi.Ben yarisa devam ettim. Baktim elinde benim gibi " yapilacaklar listesi" olan bir suru arkadasim oluyor. Caktirmadan birbirimizin listesini kontrol ederek yarismaya devam ettik.Ta ki su son iki aya kadar. Ben yoruldum, elimde bir "kontrol listesi" olmasindan yoruldum.Yarisacagim derken manzarayi kacirmaktan yoruldum ve hatta o sirada hep bir sonraki "yapilacak"a kostugum icin ne yasadigimi , neyi basardigimi anlamadan kostugumu anladim.

Haa, sunu soyleyemem , tamamen listemi biraktim.Hala cebimin ucra kosesinde bir liste var ama o listeyi her cikardigimda hatirliyorum "yarisacak kimse yok ve beni benden baska takdir edecek yok"...

Bu kadar cumleyi T. ile su konusmamiz uzerine yazdim.O evlendigi icin listesi yarim kalmis ve icinde ukte kalmisti."Cocuklarim olmasa hemen dunyayi gezmeye baslardim "dedi.Sansliyim ki deneyerek ogrendim , tek kesfedilmemis yer icimiz...

Efil efil etekler , elbiseler...

2009-06-20T16:58:00.004+03:00

Ben cok genckene (simdi daha az gencim:) , genc insan kiyafeti , t shirt ve kottu.Kisin ise sheatland kazak ve "kot pantolondu".Hatta tifany & tomato diye bi yer vardi, maddi durumu belli duzeyde olan herkes oradan giyinirdi.

Gencligim bu durumdan cikis yolu arayarak ve tiskinerek (evet tiksinerek degil tiskinerek ) gecti.Ben kot pantolonu hic ama HIC sevemedim.Zorunlu olmadikca giymedim .Kendime kadife pantolonlarla , kanvas pantolonlarla bir kacis yolu bulmaya calistim.

Simdi ise , gencler tum kadinlar coook sansli. Elbise ve etek cok moda son bir kac yildir.Rengarenk modeller var artik vitrinlerde.Buyuk beden kucuk beden herkes rahatlikla elbise ve etek giyiyor.Sizce de elbise ve etek daha estetik degil mi?

Bebek'den esen ruzgar...

2009-06-18T09:53:00.003+03:00

Bu yaziyi , sirf daha sonra bu gunu hatirlamak icin yaziyorum...

Efil efil esen ruzgar , muhtesem deniz manzarasi , ara ara marti sesleri , manzaraya bakan yumusacik bir koltuk , klasik muzik ve demli cay...

Safiye ablanin evi temizlemeye gelmesi ile kendimi disari attim.Ne yapcam ne yapcam derken , yine kendimi Bebek'de buldum.Nero kafenin ust katinin muhtesem manzarasi oldugunu biliyorum, hemen manzaraya bakan , muhtesem koltuklu bir yer buldum.Bi de demli cay aldim geldim.Bilgisayarimi acip bugunu tekrar hatirlamak ve kendime sukretmek icin yazayim istedim...

Insan 35'inden sonra degisir mi? Belki de ...sanki bi kitabi bitirmis , yeni bir kitaba baslamak uzereymis gibi hissediyorum.Simdi bu cumleler size 'amma da ulvi yazmaya calismis' dedirtebilir ama soylemek istedigim su:simdiye kadar annemin , babamin , cevrenin dogru olarak gordugu seyleri guvenli bulup yapmaya gerceklestirmeye calistim.Simdi "kendi " dogrumu bulmaya calisacagim.Oyle cok iddiali gibi gozuken cumleyi sadelestirmek istersem , ben simdi kendi SEVDIGIM seyi yaratacagim.Bu soyle bir duygu, uzun zamandir surekli gittiginiz pastanede annenizin size ya kazandibi ya beze ismarlamasi yerine artik vitrinin onunde ben duruyorum ve BEN seciyorum.Ne gariptir ki ben de bilmiyorum tam olarak ne istedigimi ama en azindan vitrinin onunde durup secme hakkim var.Cok heyecan verici:)

Kahramanimiz , hayata daldi:)

2009-06-04T07:00:00.003+03:00

Gecen cuma itibari ile sevgili is arkadaslarima "kusura bakmayin, hayat beni bekler" diyerek veda ettim ve tekrar "bohem(!)" hayatima geri dondum:))

Sabahlari yine 5 ile 6 arasinda kalkiyorum.Ne isin var o saate derseniz, seviyorum o saatlerde ayakta olmayi , camdan herkesin tek tek kahvalti masasi hazirlamasini segretmeyi.Bu arada karsida bir komsum var .Tum salonunu , televizyonunu net bir sekilde gorebiliyorum.Gecen gun camda telefonla konusurken gordum, hafifte yakisikli:))Buraya kadar bisey yok , esas sabahlari ben 6 "da uyandigimda onu hala televizyon segrederken buluyorum.Bugun ne segrettigine bakayim dedim, belgesel segredyordu sanirim.Acaba benim onu segrettigimi farketip kanal mi degistirdi?:))

Boyle giderse sonunda camin onune ozel divan yaptirip , cekirdek citleyerek camdan disariyi segredecegim:)

Gecen gun yuruyus yaparken , benim evin bir iki apartman ilerisine , meydana "komsu firin" diye bir yerin acildigini gordum .Ertesi gun , ev sahibim -benimle yasit ve ayni zamanda isten ayrildik:)- bana kahvaltiya geldiginde gidip muhtesep ekmekler ve kurabiyeler aldim.Megerse cok meshur bir yermis.Coook begendim ama bu ara bas edemedigim bir iki kilom var , o yuzden firindan uzak durmaya calisiyorum.

Onun disinda , bol bol Bebek'e inip yuruyus yapiyorum.Evlerin icine bakip burada kimler yasar diye , bos zihnimi yoruyorum.

Bir iki vakte kadarda , Ege kiyilarinda olmayi istiyorum:)

O beni baglar , ben yine durmam , sor bana pisman miyim?:)

2009-05-13T19:02:00.002+03:00

Kahramanimiz mayis sonu itibariyle sabah 6:30'da sadece "kendi icin" kalkacaktir:)

Gel gel , yeni yaziya geeel!

2009-04-26T18:51:00.003+03:00

Bu hafta sonunu evde gecirmeye karar verdim.Hic kosturma ve plan olmadan yat yuvarlan.Gerci cok da yat yuvarlan olmadi ama olsun evde olmak guzel.Isten bazi dosyalar getirmistim , onlara sakin kafa ile baktim,tabi bi de icsel calismalar devam.

Cumartesi gunu , hem para cekmek hemde hava almak icin biraz disari ciktim.Nispetiye caddesinde muzigin sesini acip piyasa yapan gencler gulumsetti beni.Hala var olmalari , yaslanmadigimi gosterir degil mi?:)Akmerkezin eve yakin olmasi ise pek bi hosuma gitti, herseyin yurume mesafesinde olmasi ne guzel bi sey!

Pazar gunu ise , sabah uyandim tekrar uyudum , uyandim tekrar uyudum.Hafta icin uyuyamadigim tum uykulari bi gunde cikarirmisim gibi yataga yorgana gomuldum.Sonra simit zulalamak icin disari ciktim.5 tane sokak simiti aldim dayanamadim , bi de pastaneye ugradim , bi de pastane simiti ve pogaca aldim.Yahu benim bu pogaca ile alip veremedigim nedir?Hic doymuyorum.Haftanin her gunu yesem, yine de yerim gibi geliyor.Sonra eve gelip , cheesecake calismalarina basladim.Hani benim su meshur cheesecake .Canim bu ara oyle cok cheesecake cekmisti ki , saatlerde surse yapimi , usenmedim yaptim:)

Aksam uzeri , hadi dedim mahallede bi yuruyuse cikayim.Benim sokagimin arkasinda bi suru bahceli ev var, utanmasam hepsinin onunde durup icine bakacagim.Oyle ozeniyorum ki onlara...Bu arada tesaduf mudur yoksa , dilek tutmak midir bilmiyorum , evimin etrafindaki bi cok yere daha once gelmisim .Mesela Terakki de bir yil boyuca yuzmeye gitmistim, ya da onun onundeki apartmanin altindaki yere manikure gelmistim, muhtarin yanindaki sokaga lazere.Ama burada evim olacagi hic aklima gelmezdi.

Hayatimizda ne kadar cok seyi once pas geciyoruz farketmeden , sonra da bi bakmisiz hayatimizin icinde.Eger , boyle bi sey mumkunse , arkamdaki sokaktaki bahceli evlerden birinde ofisim olsun istiyorum...

Isteyenin bi yuzu kara , vermeyenin iki...:))

Sabah kahvaltisi gibi, bu yazida hersey var...zeytin'i uzatir misin?

2009-04-19T07:41:00.003+03:00

Yok yok , isten bahsetmeyecegim...Onun yerine , Duman"nin son iki albumunu cok sevdigimden, sabahlari mahallede gunun cok guzel basladigindan bahsedecegim.

Evet , Duman'nin son iki albumunu cok begendim.Gruba bu albumde katilan Cengiz isimli Jazz daculcusu pek bi guzel tat katmis sarkilara.

Ben mi?"Helal olsun" favori parcam...Araba da bol bol bagirta bagirta dinliyorum:)

Onun disinda bahar geldi .Sabahlari , mahalle cok guzel oluyor, gunes cok guzel doguyor evlerin arasindan, tek derdim , ev oyle guzelken evi birakip ise gitmek...

Onun disinda ...bi suru sey geciyor kafamdan, hadi bi kismini da siz dusunun...hayatta neleri degistirmemeye calisiyorsunuz, degismemesi icin elinizden geleni yapiyorsunuz....hmm?

Dun , siyah bir arabanin icinde bogure bogure aglayan birini gorduyseniz o BENDIM!

2009-04-10T20:47:00.004+03:00

Suclanma korkumla gelen basarisizlik korkum cocuklugumdan beri beni "caliskan ogrenci" yapmistir.Bu iki korkum kimi zaman kendime acimasiz davranmami da getirir.Iste dun, oyle bir donemden gectim.

Yeni iste , ancak bir ay doldurmus olmama ragmen , kendime yarattigim senaryo; sanki iste 3 yildir calisiyormus herseyi yalayip yutmus sekilde bir performans beklenir cinstendi.Tabi ne kadar "acimadi ki , acimadi ki!" diye kendimi motive etmeye calissam da dun artik , gozyaslarima hakim olamaz hale geldim.

Mantigim herseyi anlasa ve sakince de kabul etsede , icimdeki canavar ego " isi birak!" diye durttu.Baktim cikamayacagim isin icinden , Nil Hanim'i aradim."Calismamisin bazi yerleri , gel calis, egonunda oyununa kapilma!"dedi.Derin bir nefes aldim.Ustbenime dedim ki , "ben burayi gecemiyorum, lutfen azicik yavaslat, yoldan cikmadim , sadece azicik agirdan gel!".(Kircan mi belimi :)

Gece uykumun arasinda , patronumla konusmam gerektigini , "ben hersey icin yeterliyim ama bunu hemen su gun yapamam , ha istediginiz baska bi seyse o zaman bastan vazgecelim" demeyi kafaya koydum.Sabah keyifle uyandim, ofise gidince patronun gelmesini 4 gozle bekledim.

O da konusmak istiyormus benimle."Senin basina gelenler biraz abartili oldu farkindayim ama simdi biraz daha yardimci olmaya calisacagim "seklinde ozetlenebilen ve beni sakinlestiren bir konusma yapti.

Istifa etmeye niyetliydim ama evren benim bu testleri burada gecmemi istiyor.Anladim...

Ego'ya mektup

2009-04-09T19:31:00.003+03:00

Sevgili Ego,

Oyunda yolumu ara ara kaybetsem de , ben gidecegim yeri biliyorum.Bana yolumu sasirttigin ve baska manzaralarda kendime sahip cikmami sagladigin icin varligina sukrediyorum.Iyiki varsin ve hergun yoluma daha siki sariliyorum.

Ben yilmadim, benim yolum belli!Ben secimimi yaptim, ha biraz uzun yoldan mi gidiyorum ...OLSUN! Oyle veya boyle yola devam.

Ben hicbirsey bilmeyen halimle de degerliyim.
Ben hicbirsey bilmeyen halimle de kendimi seviyorum
Ben hicbirsey bilmeyen halimlede kendimi onayliyorum
Ben kendimi oldugumun gibi ifade eden halimle de onayliyorum.

Ben kendimi seciyorum ve kendimle VARIM!

Korkular agirlastiginda ...

2009-04-04T08:08:00.003+03:00

Hafif kizgin, hafif yorgun , biraz da isyankarim...Hani eski blogumda Dubai ofis icin tanimlamistim.Bebegimi giydiriyorum, saclarini tariyorum , guzelce ofise goturuyorum, ofiste dovuyorlar , sacini yoluyorlar ve eve o halde geri geliyoruz diye. Ne yazik ki cebimde hala temizlemedigim korkularim katmerlenmis olarak kaldiklari icin , beni coook sikistiriyorlar.Calisiyorum butun korkulari falan ama bana misin demiyor.Bi yerde "mis gibi " yapiyorum sanirim.Kendime cok kotu davranmamaya calisiyorum cunku bu sefer iyice raydan cikip kendimi yerden yere vurmaya basliyorum. O yuzden " bunun sadece bir oyun " oldugunu hatirlamaya calisiyorum.

Guzel bir sey var ama hayatimda.Sonunda hayalini kurdugum beyaz bilgisayari aldim.Kutudan cikardigimda hem cok korktum , cunku artik kacamazdim, hem de cok etkilendim.Simdi, bi bilgisayara bu kadar mi anlam yuklenir diye bana bakiyorsunuz biliyorum ama ben de bilgiayara cok anlam yukledim.Bu bilgisayara calismalarimi yazacagim.Hem de icindeki sistemi hic bilmedigim, nasil kullanacagimi anda kesfedecegim bir bilgisayar...Boylelikle bogazimi sikan "yetersizlik korkumu" sevgiyle evrene gonderecegim.

Biliyorum bu blogum , obur blogtan cok farkli oldu ama inanin bu blog suanda ki beni yansitiyor.Her ne yaziyorsam anda o benim...

Simdi gidip bebegime biraz sevgi gostereyim ve tum bunlarin oyun oldugunu hatirlatayim:)

3.haftada patron Dubai"ye tasindi, haydi bakalim:)

2009-03-28T08:41:00.005+02:00

Bu hafta garip bi hafta oldu.Yogun calisma saatleri , inanmadigim seyleri yapmak falan ve son gunde bomba patladi , beni ise alan patronum Dubai'ye terfi oldu:)

Bi anda , ortada kalmis gibi hissettim.Geleli uc hafta olmustu , genel mudurle gereginden fazla icli disli calisiyordum ki uzerine bi de bu geldi.

Haftalardir calistigim "kurtaci yok, sadece sen varsin, kendine inan" calismasinin bir testiydi ama ben ne yazik ki gecemedim:)Suanda kabul asamasinda bile degilim cunku hala dusununce sinirleniyorum.O yuzden bugun benim elim Park'a gider.

Bu ara isten baska bi sey yapmadigim icin renkli bir yazi yazamiyorum onun yerine balkonumdaki sardunyalarimin fotografini koyuyorum.Simdi dusundum de , bu kadar yandiriyoruz ama su sardunyalar gibi hayat ne kadar sakin ve umursamaz..."ne var yani?" diye bakiyorlar...

Yazarimiz kendi icinden dusunuyor:)

2009-03-22T08:04:00.003+02:00

Bu hafta biraz zor gecti.Ise baslayali 3 hafta olmasina ragmen , ben bayagi bir ise gomulmus durumdayim.Sikayetci miyim? Cok degil, hosuma gidiyor yeni bi seyler ogrenmek.Galiba ben sonlara dogru diger sirkette biraz sikilmisim.Hani bitmesi gereken iliski vardir ya , sirf eski gunlerin hatrina devam ettirdiginiz , galiba biraz ona donmustu eski sirketle iliskim.

Her ne ise ! Bu hafta isten gece 8 ila 11 arasinda ciktim .Ertesi gun "acimadi ki!" diyerek saat 8'de ofiste oldum.Patronum , persembe gunu" belki seninde Munih'e gelmen gerekir." dediginde.Sesim solugum kesildi ve "gelmek istemedigimi " hem genel mudure hem de patronuma soyledim.Nedir bu benim seyahatten tiksinen halim...

Hafta ici hergun ;haftasonunda ne yapmaliyim plani yaptim.Iki gune yetmiyor mu planlar ne...Ha bi de sen ne kadar plan yaparsan yap , gecen yazida da yazdigim gibi evren "kendi mutlak planini uyguluyor:)"Ve ben bunu ogreneyim diye plan yapmayan, saat 2'de ofise gelip gece calisan bir genel mudurum var.Ne guzel!

Bu arada , gecen haftasonu yatili seminerde kurtarmayi yalandan calismisim ki bu cumartesi , butun hafta bekledigim dizimin basladigi saatte bi arkadasim "sana geleyim mi?" dedi.Hayir diyemedim ve HOOP butun calistiklarim suya dustu!Kabul, benim kimseyi kurtarmam gerekmiyor!

Ama baska iyi bi sey oldu:Iki haftadir yaptigim calismalarin ne oldugunu soruyorlar , ben de anlatmamak icin "virt -zirt" falan diye uyduruk cevaplar veriyordum.Bu benim calismalara tam inanmadigimi gosteriyordu.Son bir iki seferdir bayagi bayagi anlatiyorum.Demek ki kendime de guzel anlatabiliyorum...

Kucuk bir bebegim ben , bazen mamami hemen yiyorum bazen de borb diye kusuyorum iste naapiyim!

Beyaz bilgisayar aski...

2009-03-15T18:40:00.002+02:00

Iki haftadir ise gidiyorum , simdilik cok buyuk bir sikintim olmadi.Sabahlari rahat uyaniyorum , aksamlari da trafige kalmadan kolayca donuyorum eve.

Hersey simdilik iyi gidiyor ama bi tek sey var , evde vakit gecirmeyi ozluyorum.Yine 6'da uyanayim ama camdan disari bakarak cay iceyim , kahvalti hazirlarken yandaki apartmandaki teyze kiminle sohbet ediyor masada ona bakayim ya da kuru temizlemeci naaapiyor diye bakayim:)

Bu haftasonu icin bi suru plan yaptim ama sen ne plan yaparsan yap evren "plan yapmadan yuru"yu hatirlatircasina bildigini okudu:)

Bugun , halamlara kahvaltiya gittikten sonra Istinye park'a uzun zamandir almayi istedigim mac bilgisayari almaya gittim.Ne mi yapacagim o bilgisayarla; uzun zamandir erteledigim icsel calisma yazilarimi yazmaya baslamak istiyorum.Cok inat etim , kendimce , gosteris buldum icsel calisma yazilarini yazip kitaplastirmayi (oysa icimi temizlemem icin baska bir gostergeydi bu ) .Anladim ki , bu kitabi kendim icin yazacagim, kendimi takip etmek icin , kendi kendime polislik etmek icin .Evet biliyorum cok sacma , sekle takilmak , bi bilgisayari sirf beyaz diye sevmek hele icinde ki programlari nasil kullanacagimi bilmeme ragmen istemek ama yazmaya sifirdan , kafamda hic bir yargi olmadan baslamak istiyorum.Ay amma uzattim, istiyorum tamam mi?:)

Neyse!Benim istemem yetmiyormus, gittim apple bilgisayarcisina , "bunu istiyorum !" dedim, nakit odeyecegim bi sey yapar misiniz? falan dedim.Yapmadilar , direkt parayi nakit istediler , sonra havale yapayim dedim, orada havale yapmaya calistim ama bi suru aksilik cikti.Bu arada oradaki satici kilini bile kipirdatmadi.

Ben ne kadar egomla tepisiyorsam , o bilgisayari "param olmasina ragmen" alamadim.Demek ki neymis , neden yazmak istemedigimi ve param olmasina ragmen bazi seylerin olmamasini cozmem gerekiyormus.Tamam anladim:)

Ben niye saklaniyorum?

2009-03-15T07:27:00.004+02:00

"N.G.!" diye bir bayan ismimi soyledi bana donup, "evet" dedim soran gozlerle .Acaba , yeni sirketten biri miydi? "Blogunuzu okuyorum da " dedi .Sasirma , sevinme, utanma her duygum bi anda "burdayim!" diye usustu basima.Ikimizde Park'da ki cumartesi seminerlerinden birindeydik ve ismimi soyleyen bayan beni internetten "icimdeki yolculuk" diye yazip bulmustu.Yuzumu de taniyordu:)

Ne guzel!Ama bir kez daha sikildim diger bloguma yazamadigim icin , rahatsiz ediyor bu gizli saklilik.Ben bu isi cozmeye niyet ediyorum.Ben niye saklaniyorum?

Kahramanimiz yonetici olmayi ogreniyor:)

2009-03-12T20:42:00.004+02:00

Bugun patronumla yemege ciktim.Biraz heyecan yapmis olmaliyim ki , arabayi park ederken "donk" diyeduvara vurdum:)Yazik beni sakinlestirmek icin , "bende vuruyorum boyle "dedi:)))

Hos bir sohbet gecti aramizda , icimde durduramadigim ve surekli kosmak isteyen canavari sakinlestirmeye calisti .Gerci o canavari sevdigini de soyledi ; galiba ona da iyi geldi surekli gulumseyen ve kosusturan biri.Patron tarafindan olumlu sinyalleri aldim ama ekip konusunda zavallilar biraz sersemlemis durumdalar , uzun zamandir baslarinda kimsenin olmamasi ve birden "hafif" kastirik birinin gelmis olmasi onlari biraz zorlayabilir.Gerci bi yandan da bu kadin surekli geyik yapiyor , boyle biri nasil idare edilir ki? diye dusunuyor olabilirler:))

Onun disinda , gecen hafta Gebze'ye giderken , beni Gebze'ye goturen sofor , giderken telefonla konusup yollari ogrenmedigim icin beni hasaladi , ben de onu uygun bir dille uyardim.Simdi 31 Mart'ta kendi kendime Gebze'ye gitmem lazim ve o tarihe kadar yollari ogrenmis olmaliyim ya da kendime bir yol arkadasi bulmaliyim:)

Kahramanimiz , bakalim gercekten yonetici olabilecek mi?

Iyiki bu blogu acmisim , bol keseden yaziyom:)))

Caliskan ikiler:)

2009-03-11T21:23:00.003+02:00

Kahramanimiz yeni sirkette ikinci haftasini doldurmak uzeredir.Geceleri nispi daha cok uyuyup , gunduzleri ise giderken bol bol bilincalti calismalarini yapmaktadir.

Yavas yavas alisiyorum , toplantilar da soylenenleri biraz daha anliyorum, bana cooook uzak oldugunu dusundugum , ilac isimlerini yavas yavas ogrenmeye basliyorum.

Aksamlari eve donerken , cok zorlanmiyorum ama Kavaciktan sonra ikinci koprunun ayaklarini gorunce cok mutlu oluyorum, cunku ordan sonrasi direkt ev:)

Bu ara cok kolay gunler gecirdigim soylenemez ama Afrika'daki gunlerimle kiyaslanamaz ve aynaliklarimi calisirsam da onumun super acilacagini biliyorum.

Mini mini birler:)

2009-03-03T21:14:00.003+02:00

Ilk is gunu , is yeri bana gore karsida (Asya) oldugu icin , sabah gec kalirim diye 7:20'de evden ciktim ve 7:35 gibi iste oldum 8:00'de olmam gerekirken:)Beni soforler saskin gozlerle "ulen kari uyumamis herhalde" diyerek karsiladi ki yari da hakliydilar cunku gece heyecandan uyuyamamistim:)

Ilk gunum , sersem gibi gecti diyebilirim.Eve geldigimde cok usumus (cunku masamin bulundugu yer balkon gibi kosede kuytu bi yer ve tam isinmiyor) ve bacaklarim tutulmus olarak dondum ve 8:00'de kendimi yataga attim.

Bugun (ikinci gun), artik ogrendigim icin 7:45'de evden ciktim ve 8:05'de ofisteydim.Hatta bi gun once , ofise pastaneden pogaca geldigini ogrendigim icin pogacami alip masama gectim:)Artik olaylara daha hakimdim!Dunki mizirdanmamdan , hemen bir elektrik sobasi geldi hatta bu ofiste olay yaratti cunku normalde boyle taleplere cok gec cevap verilirmis:)Butun gun ekiple toplanti yapip ne is yaptiklarini anlamaya calistim.Bu arada anlattiklarini unutmamak icin onlerine koydugum kayit cihazi onlari biraz gerdi ama 5 kisinin anlattigini hafizamda tutma kapasitesini gormedim kendimde kusura bakmayin!

Hala sirt agrim gecmedi, ogrenilecek coook sey var!Simdilik benim dogal olmami da sevdiler , artik tam gaz yola devam:)

Itiraf ediyorum, heyecandan kazik gibi oldum!

2009-03-01T20:14:00.004+02:00

Anneme ara ara 'ilkokul arkadasim " derim , ne de olsa 10 gun ayni sirada oturmuslugumuz var:)Eee kolay olmadi ilkokula baslamam; ilk okul ogretmenininde izin vermesi ile ilk okulun ilk gunlerinde annemle ayni sirada oturdum:)Hatirliyorum her sabah, annem gelsin diye aglama seyansi anneminde gelecegini anlayinca lay lay lom sarki soyleme fasli...:))

Simdi 35 yasindayim, 10 yil ayni sirkette calistiktan sonra simdi yeni bir sirkette ise basliyorum.Delikanliliga laf getirtmemeye calissam da stresten olmek uzereyim...Isten korktugumdan falan da degil , sadece kendim olamayacagimdan korkmak , guven alanimdan cikiyor olmak...Neyse , oyle heyecanliyim ki , bu konuda ne yazsam anlamsiz...

En iyisi haftasonundan bi kac kare ekleyim, bodrum masrapasi gibi ki manzara guzel olsun...:)

Kizlar , Istinye Park'da kahvaltida...Ben burayi cok begendim, eger haftasonlari coook kalabalik olmazsa ev kahvaltilarinin yerini tutabilecek cinsten.

Iki universite arkadasi, yillar sonra Istanbul'da bulusur...Yillar gecmistir , yasananlar daha bir ozumsemmis, daha bir anlanmistir, "vay be , ne toymusuz !" denmistir:)

Bir kez daha BU SEHRE IYIKI DONDUM! denmistir!...

Manazaraya bakma molasi...

2009-02-28T06:47:00.003+02:00

Bu sabah 6:30 gibi kendiligimden uyandim.Uykum bitmisti, direnmedim yatakta daha fazla kalmaya, hemen cayin altini yaktim, henuz basedemedigim internet bagimliligimla maillerimi ve bloglarimi (!) kontrol ettim o sirada cayin "ben oldum, hadi al!" sesini duydum , kendime bir demli cay aldim ve salon camindan bir tek arabanin gecmedigi, henuz kimsenin sokaklara dusmedigi sokaga baktim.Huzur vericiydi...

Icim sicacik oldu...hayat ne guzel...sagligim yerinde...sicak bir yuvam var...istediklerim tek tek gerceklesiyor...

Ara ara insan kendini durdurup gercektende manzaraya bakmasi gerekiyor.Dagcilik yaptigim gunlerde de olurdu bu , saatlerce sadece onunuzdekinin ayak izini takip ederek manzarayi farketmeden yururdum sonra basimi bir kaldirdigimda manzaranin degistigini ancak anlardim.Simdi tekrar duruyorum , derin bir nefes aliyorum ve etrafima bakiyorum...yasadigim ve yarattigim herseye sukrediyorum...

Lalelerin hikayesi

2009-02-25T18:41:00.002+02:00

Simdi bi onceki yazimdaki yorumlarda herkes laleleri begenmis, ben de hemen laleler ile ilgili hikayeyi anlatayim.(Heheheh, yaslanma belirtisi bu degil mi, bi kelime soyle yil 1300 diye baslasin...:)

Neyse...yil 2001 , ben Istanbul'a tasinmayacagim diye direniyorum ama haftada 5 gun istanbul'dayim, pazartesi bin ucaga gel cuma don.Marmara oteli benim ikinci ev gibi, bir de tum muhendis arkadaslarda 5 gunlugune Istanbul'da kaldigi icin Marmara oteli bizim icin ogrenci yurdu:)

Kendimi Istanbul'da yanliz ve biraz da urkmus hissediyorum.Kitaplarda ve filmlerde okudum ama biz Ankara'lilar icin kulaktan dolma bilgilerle cok tehlikeli bir sehir...Beyoglun'da sadece Galatasaray lisesine kadar yuruyor ve genellikle otel odamda yemek yiyorum.O zamanlar beni en mutlu eden sey , marmara otelinin kosesinde satilan laleler.Firsat oldukca alir, ya otel odasina koyar ya da ise gotururdum.Laleler o donem benim ici "ev" demekti...

Sonra ki yillarda firsat oldukca, mevsimi geldikce lale almaya calistim.Hele Dubai'ye gidince , sokakta satilan cicekleri cooook ozledigimi farkettim.Simdi oturdugum mahallede her kose cicekci...Ben de bir sokak cicekcisine her hafta mevsimi oldugu muddetce lale alacagimi soyledim.O da bana en guzellerinden veriyor.Bunlar geldiginde tomurcuktu, simdi yavas yavas aciyor.

Sanirim "lale" demek benim icin "ev-yuva demek:)

Baslik yok:)

2009-02-25T16:27:00.005+02:00

Bugun hava mi cok kotu yoksa benim mi icim dar bilmiyorum.Yagmakla yagmamak arasi ciseleyen damlalar , hava karanlik, surekli bir uyku hissi var bende ama o zamanda suclu hissediyorum gunu bosu bosuna yedim diye.

Bugun sirketin arabasini aldim.Kazadan sonra araba kullanmaktan biraz korkmusum sanirim , bir de yabanci bir araba olunca iyice tedirgin oldum.

Hafta ici segredebilecegim hic bir dizi kalmadi, artik yemekteyiz programindan da cok sikildim, geceleri bol bol Entertainment kanalindaki unlulerin hayatini izliyorum.Hani disardan bakildiginda gulluk gulustanlik hayatlarin icinde ne kadar da aci hikaye var. Ama hepsinin ortak noktasi "inanc".Cogu, cocukken oskar alacagini biliyormus...

Haftasonlari ise , Melekler Korusun ile Arka sokaklari segrediyorum.Melekler korusun bombos ve hos bir dizi surekli ancak yalan soyleniyor dizide, sanirim yalan soyledigim yerleri temizleyene kadar rahatsiz olacagim bu yalan sahnelerinden.Arka sokaklarin nesini seviyorum bilmiyorum, belkide yaklasik 20 yil geride kalan lise hayatima geri donus.Gerci benim zamanimda liseler boyle degildi ama yine de merak ediyorum yeni zamanda neler yasadigini.

Acilis konusmasi:)

2009-02-24T13:04:00.000+02:00

Gizli sakli seyleri sevmem desem de , cocukken karistirdigim cekmecelerin , annemin sakladigi kuruyemisleri bulma cabamin sonucunda ektigimi bicerek bu hayatta gunluklerim okundu ya da blog sayfam ucunu bucagini goremedigim sekilde dagildi.

Bana kolay ulasilamayacak bir blog acmak fikrini hala , hafif kacak dovus saysam da , bu blogda sadece blog okumak icin gelenlerin beni okumasini istiyorum , benim hayatimi magazin olarak takip edenlerin degil.

Eski blogumdan cok farkli olmayacaktir buradaki tarzim.Yine aklima estigince yazacagim.Kisit yok, sinir yok, sadece kendi kendine sohbet var...